Vereniging voor Watertoerisme "Schelde", Prins Hendrikweg 4, 4382 NS, Vlissingen, tel: 0118-465912

26e Duo tocht 2004
 verslag geschreven door de “maat“op de Njord.

 

Ja we doen weer mee, want de tocht van 2003 was ons zo goed bevallen dat we de uitdaging om nu de tocht uit te varen aannamen. Echter er was een probleem (zoals altijd), want de “maat“ van het afgelopen jaar kon geen vrij nemen; dus zoeken naar een opvolger, en gelukkig gevonden in de persoon van Ben, mijn jongste broertje. Hij staat regelmatig op de surfplank en heeft genoeg zoutwater in de aderen om deel te nemen aan deze tocht.

Het voorbereiden is misschien nog wel leuker dat het eigenlijke varen; want je maakt je allerlei voorstellingen hoe de organisatie het dit jaar weer in elkaar zal steken en in wat voor gaatjes en geultjes we weer verzeild zouden raken.

Bekend is wanneer de start is dus we weten het tij; we kunnen dus de mogelijkheden op een rijtje zetten; tw naar buiten en dan naar boven (Stellendam) of richting een getijde haven, want die zal er dit jaar ook wel weer inzitten. Of  richting  het Veerse-meer; maar dat leek ons niet zo leuk.

Op de briefing van vrijdag middag werd door de organisatie de spanning flink opgevoerd. Maar uiteindelijk kregen we de zeilaanwijzingen, en daar is het toch om begonnen ( de overige voorwaarden zien we wel onderweg ??)


En wat bleek, er waren dit jaar diverse nieuwe optie’s, we mochten naar Paal en ook naar Blankenberge. Door de stremming van de Haringvlietbrug waren de haven hier achter “keuze-havens’.

Toen begon het echte puzzelen en wat blijkt de keuze valt  voor de mogelijkheid die ik van tevoren voor de minst waarschijnlijke had gehouden; we gaan door het kanaal, met de brug van 17:30 uur. Van de 12 gestarte schepen gaan meer dan 10 door het kanaal, er denken er dus meer op de zelfde wijze.

Tot aan de Stationsbrug te Middelburg hebben we met de genua uit het kanaal voor de wind gezeild. Na de Stationsbrug  gingen we op de motor naar de Sluis Veere. Op het Veersmeer gingen we pas echt zeilen; grootzeil en genua  hoog aan de wind  richting Kamperland om achter de eilandjes: Schutteplaat, Mosselplaat, Haringvreter, Aardbeieneiland en Arneplaat door een onverlichte geul  te varen, met bestemming Arnemuiden. En dat is wel een donker gat !

Na het rakelings missen van enkele tonnen en staken kwamen we om 22:15 uur aan in de haven; een telefoontje gepleegd naar Adri Maas met de mededeling van de   aankomst tijd en aankondiging van de acht uur rust. In de haven hebben we nog gezellig zitten praten met de twee lila’s.

De Lila Meissies was ruim een half uur eerder in de haven en omdat we daar langzij lagen moesten wij ook een half uur vroeger op, maar dat was de tijd voor het ontbijt.

Om 06:20 gingen we onderzeil de haven uit ( er was wel een rif gestoken)  De windkracht en richting(zuid 4) waren uitstekend voor de koers naar Kats.

 

Als je alle dagen bezig bent met de aardse beslommeringen verbaas je steeds meer over de schoonheid van de natuur; wat is het toch mooi om de zon op te zien komen en haar stralen tegen de onderkant van de wolken knalt.

Adri bedank dat je ons dit mee laat maken !!

De Oosterschelde vind ik een leuker water om te bevaren dan het Veerse-meer je hebt meer de ruimte. Maar ook hier had de organisatie enkele beperkende regels ingesteld; de boei K1-EV2 moest drie keer noordelijk  gepasseerd of  gerond worden, maar dat was nu goed te doen. Dus gingen we hierna op volle snelheid richting de geul zonder naam. Deze ligt oostelijk van het Nunnenplaatje, is erg smal en niet betond. Maar en dat is een hele geruststelling er staan een aantal staken ?!?.

Meer vertrouwen hadden wij in de moderne hulp middelen die ons ter beschikking staan. Wij beschikken gelukkig over een computerprogramma met de laatste kaarten  en dit gekoppeld aan de GPS en je kunt bijna blind door de smalste geultjes varen.
 

Burghsluis aangedaan boei R34 en R15-SvK2 gepasseerd weer via de Svk-OZ richting Stavenisse. Aldaar aangekomen bleek dat er nog te weinig water stond om de haven binnen te lopen. Niet gewacht maar door naar Sint Philipsland (een kaal gat  met een duffe kroeg, achter in een smal kronkelig geultje.

Heen voor de wind, terug met gelukkig (hadden we dit gepland???) tij mee, kruisend weer terug richting Bruinisse aankomst 19.00 uur. De sluis draaide niet meer dus nu de rust gepakt om ’s morgens met de eerste schutting de Grevelingen op te gaan. En aldus geschiedde.

Over de Grevelingen was het op zondag morgen prachtig zeilen; kruisend naar Ouddorp; hoog richting West Repart en met een bakstagwind terug naar de sluis. Waar we in de zon rustig een verdiend kopje koffie konden drinken

Een ware beproeving hebben we mee gemaakt toen we slagen makend richting West Repart voeren, ons de geur van frites in de neus kwam. Een aantal minuten vaartijd hebben we opgeofferd om een lekkere bak “frites met” te nuttigen. Je vaart tenslotte voor je plezier.

Nu gaat het verhaal en stuk sneller; richting Krammersluizen, Oude Tongen  aangedaan, richting Volkerak sluizen en dan naar Strijensas.  Dit alles was goed te bezeilen. Maar met alle moderne apparaten aan  boord en de lichjes aan in het donker, moest om  voldoende prik in de accu’s te houden de motor  wel bij staan (natuurlijk niet in z’n werk).

In Oude Tongen moest de “maat” nog wel even de mast in om het deklicht weer vast te zetten. Dus een klim naar bijna de top. De lamp was spontaan los geraakt, door het maken van de vele slagen. De genua klapperde de lamp los.
 

In de donkerte van de nacht is Streijen Sas goed te vinden want de heren van Shell hadden de lichtjes aangestoken, je kunt dan ‘s nachts bijna de krant lezen

Het varen in het donker heeft ook zo zijn voordelen; je kunt op grote afstand zien dat je een mede Duo-tochter tegenkomt. Op het Hollands Diep in het donker kwam een zeilend schip ons tegemoet. We zeiden; dat kan alleen maar een collega zijn want welke zot gat er op zondagavond met een straffe bries in het donker op z’n druk vaarwater zeilen. We hadden gelijk. De Wolkentrapper kwam ons tegemoet.

Een luide groet weergalmde over het water.

En wij gleden door het water richting bestemming.

Het wakker worden op de maandag morgen ging moeilijker dan eerder het weekend, maar de windmeter en de weersvoorspellingen zorgde er voor dat we weer snel bij de les waren 

De genomen besluiten waren:  nog een rif er bij en de genua  ter grootte van een theedoek eruit gedraaid.

Het verlaten van Strijensas baarde mij nog wel enige zorgen, de twee strekdammen aan weerzijde van de haven ingang liggen wel erg dicht bij elkaar en de wind 5-6 beaufort stond er dwars op. Met de maat op het voordek (tegen het wegwaaien) is het gelukt zonder schade te varen.

Binnen-mannen en vissers ontwijkend, kruisend naar de Volkerak sluis. Dit viel niet mee We kregen veel water over en maakte grote klappen in de golven. Na geschut te zijn hebben we na de sluis een tijdje verwaaid gelegen. Daar hoorde we van Adri dat er al 5 boten om diverse redenen afgehaakt hadden. Een paar uur verwaaid liggen, de berichten volgen en inschatten wat de consequenties daar van zijn, zijn ook wij tot het besluit gekomen om de race te beëindigen. Jammer maar helaas.

Motor-zeilend met een stormfokje naar de Krammer.

Dinsdag morgen  met de zelfde zeilvoering  richting Kats, hoog aan de wind door het Zijpe en kruisend de golfen doorsnijdend door de Keeten. Waar een record gebroken werd; de windmeter gaf 38 kopen wind aan. Dit heb ik varend nog niet mee gemaakt. De golven in de Keeten zijn toch wel hoog, er kwam zeerveel water over,  maar zonder schade konden we naar Kats komen, met pieken op het log van meer dan 7 kopen door het water, ik vind dat toch wel hard voor een bootje van  9.40 meter.

Twee uur liggen wachten voor de sluis bij Kats, de brug draaide niet, te veel wind, meer dan 6 beaufort, Veersemeer over geblazen, kanaal, 3 biertjes, een bord hutspot, een toetje en een kop koffie en om 19:45 uur kon ik weer afmeren in onze haven.

Moe maar voldaan.

Het was een prachtige tocht, we hebben veel gevaren (ongeveer 200 mijl) de kans om hem uit te varen was tot maandag morgen erg groot, maar de weer goden hadden anders bestemd.

We hopen op een beter resultaat in het komend jaar.

Dick en Ben Altena

22 september 2004

 

Verwaaid bij de krammer(Lila Olifant voor ons)

Terug

 

 

Reisverslag Duotocht 2004 ~ Njord

 

 

Home | Voor de leden | Duotocht | Evenementen | Informatie | Jachthaven | Jeugd | Links | Passantenboek | Sitemap

webdesign