26^e Duo tocht 2004
 Verslag geschreven door de bemanning van de Wolkentrapper

Vrijdag 17.09.2004 07.00 uur.

De wekker in mijn gsm rukt me uit mijn dromen. Het is vrijdag de 17^e. Het is duotocht-startdag. Snel opstaan. Nog een keer relaxed douchen en ontbijten. Als mijn zoon Yardo naar school is pak ik de auto in en ga samen met Karia om vers brood. Op naar Guus en Lenny. Bakkie koffie en met z’n allen naar de Oostwatering om de Wolkentrapper te provianderen en over te varen naar Vlissingen. Guus regelt nog even snel de kraan om de Wolkentrapper te kunnen krengen om een nieuwe masttopunit te monteren.  Daarna water laden en richting Kanaal door Walcheren. De duotocht is al een beetje begonnen maar nu mag het nog met z’n 4-en. Sal wordt onderweg al ongerust vanwege het feit dat de voortgang over het Kanaal weer eens klantonvriendelijk langzaam is. De brugbedienaars hanteren kennelijk andere tijden als de recentelijk gepubliceerde bedieningstijden. Straks missen we de briefing van 16.00 uur nog. Na Middelburg verloopt de voortgang beter. Gelukkig.

Gelukkig, want de planning was een flinke biefstuk tijdens het palaver. En……. zo geschiedde, want je weet maar nooit of er geroeid moet worden.

Vrijdag 17.09.2004 16.00 uur.

Piet, Hans en hoofdregelaar Adri praten ons bij in het clubgebouw. Vroeger als verwacht kregen we de zeilaanwijzing en ere wie ere toekomt: Het is een vernieuwde zeilaanwijzing. Knap hoor Adri!

We puzzelen wat en kiezen voor het Veersemeer. Niet zonder slag of stoot overigens want onze eerste gedachten waren om maar te gaan slapen en vannacht de Westerschelde te doen. We gingen er van uit dat het Veersemeer optioneel zou zijn. Helaas pindakaas maar op het Veersemeer waren verplichte vaarwateren aangegeven. Ook jammer, nou ja dan maar eerst het Veersemeer.

Van Vlissingen naar Arnemuiden.
Starten en direct het Kanaal door Walcheren op.

Bij de Schroebrug lazen we nog eens goed de zeilaanwijzing. We braken ons hoofd over de opmerking bij de verplichte vaarwateren “Indien van toepassing”. Wat nou “Indien van toepassing”? Na een hoop gesteggel onder elkaar pakte Sal de telefoon en belde Adri. Antwoord: Als je naar het Veersemeer gaat is het verplicht achter de eilanden langs te gaan! Shit! En wij denken dat het sowieso verplicht was. De eerste blunder van de Duotocht dus al gemaakt. Hoeveel zullen er nog volgen? Nou ja, dan maar eerst het Veersemeer en dan bedenken we voor de terugweg wel weer iets leuks. ’t Is natuurlijk een motivatie van “lik m’n vestje” maar ja, als je pas verkering hebt, laat je wel eens een steekje vallen. De meisjes zwaaien ons uit en we drijven gezapig richting Veere. Het is overigens wel een leuk tafereeltje om te zien. Het is maar goed dat we tussen Oost-Souburg en Middelburg geen tegenliggers hebben……..Het plaatje hieronder spreekt voor zich.

Na Middelburg begint het zachtjes te regenen voor ons negenen.

We hebben met enkele duovrienden een vlotte schutting in Veere. We gaan onder zeil de sluis uit en verlaten even later het havengebied wat tevens passage havenlijn betekent. We ronden de Schutteplaat aan onze stuurboord en kruisen tussen de Schutteplaat, Mosselplaat, Haringvreter, Aardbeieneiland en de Arneplaat enerzijds aan onze stuurboord en Noord-Beveland anderzijds aan onze bakboord richting Oranjeplaat. Van de Schutteplaat tot in Oranjeplaat was het niet bezeild’. We kruisen ons een slag in de rondte in het toeleidingskanaal van Oranjeplaat. Wij hebben de denkbeeldige lijn van de jachthaven Oranjeplaat zelf als havenlijn beschouwd conform art. 10. Sal gaat het kaartje posten en Guus belt naar Adri om Oranjeplaat als passage havenlijn en als rustplaats door te geven. Voorts had Guus weer een verhelderingvraag aan Adri inzake de zeilaanwijzing en het 3 x ronden van een boei. Het weerbericht belooft ons voor morgen een schitterende zeildag.
 

Zaterdag 18.09.2004 06.15 uur.

Van Oranjeplaat naar de Zandkreeksluis. Na een boerennacht in Oranjeplaat worden we ongeduldig gewekt door 2 gsm-alarmen. Ontbijtje en bakkie koffie. Daarna maken we alles zeilklaar voor wat een schitterende zeildag beloofd te worden. Met een goed humeur vertrekken we uit Oranjeplaat.

Vanuit Oranjeplaat varen we richting Zandkreeksluis. We genieten van de oranjerode zonsopkomst terwijl we met 5 knopen een lekkere voortgang maken. Voor de Zandkreeksluis zien we de Beau Bateau. We schutten samen door. We zijn voornemens om het westelijk deel van de Oosterschelde af te werken. Er loopt een mooie zuidelijke wind en het is over de eb.

Van de Zandkreeksluis naar Burghsluis. We hebben zojuist de Zandkreek achter ons gelaten en bezeilen nu met een bakstagwindje de Oosterschelde en het Engelsch Vaarwater op weg naar de KT1-EV2. Dit is volgens de zeilaanwijzingen wel een ongelooflijke belangrijke boei. Deze moet

n.b 3x !! gerond / gepasseerd worden. We zijn nu op weg voor de 1^e keer.  Om 09.47 ronden we deze boei. We maken een foto en noteren de gevraagde gegevens in het journaal.

We wapperen onder de Zeelandbrug door en draaien na Zierikzee Noord-uit om de GZN (Geul zonder naam) be-oosten het Nunnenplaatje de bezeilen. Met een bakstagwindje lukt dat perfect. We maken nog even een fotootje van het beeldscherm van de laptop als we be-oosten het Nunnenplaatje varen. Beelden zeggen soms meer dan woorden.

Via de Hammen zeilen we naar Burghsluis. Het laatste deel is voor ons niet bezeild. In Burghsluis liggen nog meer duotochters. Bellen en kaartje posten.

Van Burgsluis naar St.Philipsland.

Vanuit Burgsluis willen we via de Hammen, Roompot en Groot Vuilbaard de Schaar van Colijnsplaat en de Overloop van Zierikzee bezeilen om dan naar St. Philipsland te gaan.

We voegen de daad bij onze plannen. De Roompot was een taai stukje. Al een beetje vloed een stevige wind en lekkere kuiltjes water. We noteren de gevraagde gegevens in het journaal.

We maken weer een fotootje.

Na de Zeelandbrug weer be-noorden de K1-EV2 langs. Dat was de 2^e keer!! Nog 1 keer. Die bewaren we voor op de terugweg. We kiezen voor de zekerheid van St.Philipsland want we zijn te vroeg voor Stavenisse. We zeilen via de Keeten en de Krabbenkreek naar St.Philipsland. De Krabbenkreek is ook bezeild. We kunnen in St.Philipsland keurig tegen de loswal afmeren. Bellen naar Adri en kaartje posten bij de Druiventros.

Van St. Philipsland naar……St.Philipsland.

Tijdens het ontmeren trekt de wind stevig door in een bui. Op 300 meter buiten de havenlijn van St. Philipsland besluiten we te reven en de high aspect te voeren. Op dat moment knalt het schootblok los van de overloop vlak langs het hoofd van de maat. Het gietoog op de wagen van de overloop bleek gebroken. Direct rond gegaan en voor de wind terug naar St. Philipsland voor een noodreparatie. Weer even gebeld met Adri want er was natuurlijk weer een passage havenlijn. In St. Philipsland afgemeerd voor de loswal. Noodreparatie uitgevoerd en voorzien van breekveiligheid.

Van St. Philipsland naar Stavenisse.

Grootzeil gereefd en keerfok erop en we vertrekken weer.

De Krabbenkreek bleek, zoals verwacht, niet bezeild. We kruisen tegen de wind en stroom naar de Keeten.

We besluiten om op de terugweg onze handen vrij te hebben en gaan nog ‘even’ terug naar Stavenisse. Het is bijna hoog water dus dat moet lukken. Stavenisse is niet bezeild. Maar als ik dit nu zit in te kloppen op de laptop is het 20.00 uur en hebben we Stavenisse gehad. Op de terugweg willen we door kunnen varen naar Tholen.

Van Stavenisse naar de Krammer.

Ons reisdoel vanuit Stavenisse is de Krammer. De wind is zo goed als weg en als ik even op de gps spiek dan krijg ik daar geen warm gevoel van. We zijn verwend vandaag met voor onze begrippen ongekende grondsnelheden van 7.1 knoop. Dan is een kleine 3 knoop over de grond afzien. We passeren Bruinisse op weg naar de Krammer. De pijl, een verkeersaanwijzing, staat zoals verwacht gericht naar de jachtensluis. De jachtensluis van de Krammer is perfect bezeild en we varen onder zeil tot de stopstreep. Zien we dat goed….De lichten staan op dubbel rood. M.a.w. er is geen bediening. Guus probeert m.b.v. de praatpalen een liefdesrelatie aan te gaan met het sluispersoneel. Dat wordt slechts beantwoord door een luide, niet al te vriendelijke stem, die Guus m.b.v. de geluidsinstallatie laat weten dat de praatpalen niet werken, punt. Via VHF 22 probeert Sal of hij beter in de smaak valt bij het sluispersoneel. De goede man is niet onaardig maar het antwoord bevalt niet. De jachtensluis wordt niet meer bediend. Morgenochtend om 07.00 uur mogen we weer roepen op VHF 22. Sal besluit om verder geen ruzie te maken over de verkeerde verkeersaanwijzing. Ervaring heeft ons geleerd dat dat tot niets zal gaan leiden. We mogen wel met de beroepsvaart mee. Dan moeten we dus terug, rond varen en dan pas schutten. We stellen ook nog vast dat er een rood licht van de sluis defect is. Al met al zit er toch al wat sleet op het lichaam dat RWS heet. Het zou natuurlijk kunnen dat al het geld in het nieuwe onderkomen in Middelburg wordt gepompt. Zo die frustratie is er uit. We zien het voordeel van terug rondvaren niet. We besluiten te gaan rusten en we bellen met Adri. We klaren het schip en werken de journalen bij. We maken een lekkere warme hap. Biertje erbij en we proberen dan hier maar van te genieten. 

Zondag 19.09.2004.

Van de Krammersluis naar Oude Tonge.

We worden om 06.30 uur door de gsm’s gewekt. We maken ons klaar voor wat opnieuw een mooie zeildag lijkt te worden. Ons voornemen is te schutten en naar Oude Tonge te gaan en vandaar over het Volkerak naar het Hollandsch Diep. We stellen de beslissing bakboord-uit of stuurboord uit nog even uit tot we daar zijn. We willen dat af laten hangen van onze voortgang.

Om 07.00 uur zitten we samen, onder het genot van een bakkie troost, te wachten tot de sperlichten uit zullen gaan. Had Guus het dan toch goed gehoord gisterenavond…..zei de sluismeester gisteren toch negen i.p.v. zeven uur……De lichten gaan niet uit. Om 07.05 uur roep Sal op VHF 22 naar de sluis. Pfffff….. gelukkig antwoord. Of we een schutting mogen naar het Volkerak. Maar natuurlijk. Deze sluismeester klinkt goedgehumeurd. Maar toch mag hij voortaan als de sluis bediend wordt de sperlichten uitdoen.  Ja en dan zaten we in de hoofdprijzen met de schutting. Van hoogwater Oosterschelde naar het Volkerak is een langdurige procedure. Wat ons betreft zou RWS ook hier een stukje voortschrijdend inzicht mogen toepassen. Een beetje zout water op het Volkerak om de boel te verversen zou wat ons betreft geen kwaad kunnen. Misschien ook wel goed tegen de blauwalg. Uiteindelijk is het zover. Nog in de sluis de zeilen omhoog en daar gaan we.

Met een bakstagwindje zeilen we naar Oude Tonge. Direct binnen de keersluis meren we af. Sal gaat joggen naar het havenkantoor.

Guus belt met Adri. Sal komt onderweg nog een collega van zijn werk tegen die zijn bootje lag te soppen. De verbazing op zijn gezicht spreekt boekdelen. Een collega uit Vlissingen in zeilersoutfit aan het joggen door Oude Tonge op zondagochtend vroeg….!?!  Ze bespreken nog wat zaken en Sal jogt weer terug.

Van Oude Tonge naar de Volkeraksluizen.

Zeilen omhoog en we verlaten Oude Tonge. We kunnen direct onder zeil. Met halve wind zeilen we naar het Volkerak. We gaan bakboord uit op weg naar de Volkeraksluis. De motivatie is goed. Ruime wind en een heerlijk zonnetje erbij. De reis verloopt voorspoedig. We hoeven bij de Volkeraksluis niet lang te wachten voor een schutting. Samen met nog wat ‘zondagszeilers’ en een dikke plastic speedkruiser. Sal ergert zich aan het geneuzel en getreuzel van de andere sluisgangers. We laten het maar op z’n beloop. We meren in 2^e positie af achter een ander zeiljacht bakboord in de sluis. De speedkruiser wil afmeren met een steekeind over stuurboord terwijl er een straf windje van achter in komt. Dit gaat fout…We pakken de camera om het sluistafereeltje te gaan vastleggen. Met veel geschreeuw maakt de bemanning van het zeiljachtje voor ons de schipper van de speedkruiser attent op het voor hun dreigende gevaar wat met veel snelheid op hun afwaaide. De schipper van de speedkruiser kon de boel net vrij houden en alles bleef heel. Geen foto gemaakt….

Toen de sluisdeuren op een kiertje stonden, snel ontmeerd en vlot, voor de rest van de schutting naar buiten. We hadden geen zin meer in getreuzel en geneuzel en kans op lakschade. We zwaaien vriendelijk naar de sluismeester en hij zwaaide vriendelijk terug, waaruit wij concludeerden dat hij akkoord ging met de door ons gehanteerde methode van sluis verlaten, namelijk vlot en veilig.

Van de Volkeraksluis naar Zuidland.

De motivatie om eerst naar Zuidland te gaan is gelegen in de windverwachting en als het wat tegenzit vinden we het Hollandsch Diep in het donker aantrekkelijker als het Haringvliet. Dus valt onze keuze op het Haringvliet. Met deze keuze moeten we eerst naar Zuidland en dan naar Hellevoetsluis. Andersom is voor deze tocht niet toegestaan. We willen dan vanuit Hellevoetsluis het rondje Aardappelengat maken en dan met een bakstagwindje richting Strijensas.

We passeren de havenlijn en zeilen naar de Haringvlietbrug. We zeilen aan de wind onder de brug door en zeilen richting Haringvliet om be-zuiden Tiengemeten langs te varen. Be-noorden is verboden voor duotochters. Het is niet bezeild. Het is mooi zeilweer er loopt een mooie zuidwester 3 tot 5 Bft. Ik ben Guus dankbaar voor zijn kerstcadeautje wat hij voor mij onder de kerstboom had gelegd. Nieuwe zeilhandschoenen! Tijdens de duotocht 2003 waren mijn zeilhandschoenen tot op de draad versleten met de gaten erin…..en dat was niet van het zeilen….Sal heeft dus een paar mooie nieuwe zeilhandschoenen die nu tijdens het kruisen hun werk doen waaraan ze hun naam hebben te danken!

Onderweg komen we Dick en Anita tegen met hun ‘Kind of Blue’. Ze doen dit jaar niet mee. Anita is nog herstellende van een beenbreuk en hun ‘Kind of Blue’ steekt te diep voor veel duotochthavens. We zwaaien en ze wensen ons succes verder. Op naar de Beningen. Op de Beningen en het Spui hebben we de stroom mee en zo zeilen we met ruime wind jachthaven Blinckvliet op. We treffen daar een aardige havenmeester. Bellen en kaartje posten. Vuilnis in de container en even toiletteren op een walstation. Dat laatste is altijd beter als aan boord en niet alleen vanwege de ruimte…

Van Zuidland naar Hellevoetsluis.

We hijsen de zeilen in de haven en we vertrekken met bestemming Hellevoetsluis. Het Spui is bezeild en we lopen tegen de stroom een goede grondsnelheid. In de Beningen is dat een ander verhaal. Eruit is recht in de wind en de stroom. Guus stuurt zijn Wolkentrapper relaxed en keer op keer door de wind hierbij rustig op zijn echolood kijkend alsof het geen enkele moeite kost. Sal liert, sjouwt en sleurt zich een slag in de rondte aan de schoten van de zwaar-weer-genua. We komen daar nog 2 duotochters tegen, die kennelijk op weg zijn naar Zuidland. Het zijn de ‘Beau Bateau’ en de ‘Zeeteef’. We zwaaien over en weer. Eindelijk zijn we de Beningen uit en hebben we meer bewegingsruimte. We kruisen met grote slagen naar Hellevoetsluis. We varen onder zeil tot midden in de Heliushaven. We bellen weer met Adri en posten het kaartje. De brievenbus was lastig te vinden en dat bij daglicht…

Van Middelharnis naar Strijensas.

We hijsen de zeilen, zwaaien nog een keer naar de ‘Kind of Blue’ die net aan het afmeren is, en vertrekken voor een rondje Aardappelengat en dan naar Strijensas. De scheidingston van het Aardappelengat is net niet bezeild dus maken we nog een hoogteslag om de scheidingsboei te kunnen ronden. We hebben het idee dat dit het verste punt van Vlissingen is in deze Duotocht. Het voelt alsof we al een beetje op de terugweg zijn. De zeilaanwijzing leert ons dat dit een utopie is. Met een halve tot ruime wind bezeilen we het Aardappelengat. We horen intussen weerberichten die iets te veel van het goede voorspellen. Alle posten en stations zijn eensluidend, namelijk stormachtige wind. Afijn we bezeilen Tiengemeten weer om de zuid met ruimwindse koersen. De wind zakt wel wat in en de snelheid ook. De Haringvlietbrug ligt er prachtig bij in de avondzon maar er te lang naar kijken is niet goed.

Mijlen moeten we maken en nog veel ook. We passeren uiteindelijk de Haringvlietbrug. We maken er een mooi plaatje van.

Met een bakstagwindje vervolgen we onze reis naar Strijensas. We besluiten om het voormalige Noord-Hollands Diep te bezeilen om zoveel mogelijk vrije wind te behouden. Onze planning was om voor donker in Strijensas te zijn. Dat gaat net niet lukken. We overleggen wat de beste strategie is. Direct gaan rusten en morgenochtend om 05.00 uur starten of direct terug naar de Volkeraksluis.

Van Strijensas naar de Volkerak.

We besluiten om direct terug te gaan naar de Volkeraksluis omdat er nu een rustig en matig windje loopt van zo’n 2 Bft, waardoor we aan de wind een lekker gangetje kunnen maken. We zitten nu toch in het ritme van de donker en daar komt bij dat de vaart op zondagavond rustig is. Zo gezegd zo gedaan. Het eerste gedeelte t.h.v. Moerdijk is niet bezeild maar eenmaal in de ruimte kunnen we aan de wind naar de Volkeraksluis zeilen. We roepen voor de zekerheid nog even op de VHF naar de sluisbediening. Hier was het antwoord: “Wij bedienen de jachtensluis 365 dagen per jaar, 24 uur per dag”! Dat wilde hij maar even zeggen en wij wilden dat graag horen. Daar kunnen ze in Zeeland nog een voorbeeld aan nemen. Nog 2 klappen en we zijn binnen. We worden even later gevolgd door een andere duotochter die vanaf het Haringvliet kwam.

We hebben een snelle schutting. De sluis uit en direct achter het remmingwerk afgemeerd voor de nachtrust. De voornoemde duotochter bleek de ‘Lila Olifant’. Zij meren achter ons af voor hun nachtrust. We maken nog even een babbel met de bemanning. We bespreken met name het weerbericht van morgen en met name het onderdeel windverwachting. Guus heeft inmiddels 2 diners bereid. Voor Sal een Struik-Russiche-Stroganov en voor Guus Struik-zuurkool.

Morgen hebben we onszelf een slaapplaats beloofd in een jachthaven met een warme douche. Het wordt zo langzamerhand tijd voor een douche en een verschoninkje. Het is zondagavond 24.00 uur en de waszak is nog leeg……Dit was een absolute topzeildag! Welterusten.

Maandag 20.09.2004 06.50 uur.

We worden wreed gestoord in onze dromen. De gsm-alarmen gaan sneller af dan het lichaam kan herstellen. De wind fluit door het want. Zo te horen en te voelen is de windverwachting aardig snel uitgekomen. We overleggen over de te ondernemen strategie. We liggen in lagerwal en de wind op de meter varieert tussen de 13 en 19 m/s. We besluiten ons goed voor te bereiden en nemen een extra bakje troost. We overleggen nog eens met de bemanning van de ‘Lila Olifant’ inzake de weersvooruitzichten voor de komende uren en dagen. Die beloven iets te veel van het goede. We luisteren nog een keer naar de synopsis van de Nederlandse Kustwacht om 08.05 uur. Alleen als dit niet uitkomt kunnen we deze tocht veilig uitvaren. We besluiten om te gaan en bij de Krammer de situatie opnieuw te beoordelen. We steken een dubbel rif en slaan de high-aspect aan. Vestjes aan en we gooien los. Samen met de ‘Lila Olifant’ verlaten we de Volkerak. Langzaam maar zeker zeilen we uit lagerwal. Het is niet bezeild en we ‘tacken’ er lustig op los. We houden het niet droog….

Het levert wel aardig beeldmateriaal op. In dit geval van de ‘Lila Olifant’.

We komen veilig aan bij de Krammersluis. We treffen daar de ‘Zeeteef’ aan. Samen met een duwbakje hebben we een vlotte schutting.

Van de Krammer naar Bruinisse.

Aan de andere kant treffen we de ‘Beau Bateau’. We zijn nu toch nat en ingericht op zwaar weer dus was het besluit om door te gaan naar Bruinisse snel gemaakt. Samen met de ‘Zeeteef’ verlaten we de Krammer. De overige duotochters wachten nog even af. We maken ons wat zorgen inzake het wel of niet ‘klappen’ van de brug van de Grevelingensluis. We zien onderweg dat de brug ‘klapt’. Samen met de ‘Zeeteef’ zeilen we met grote slagen naar Bruinisse. Ook dit levert weer een aardig plaatje op van de ‘Zeeteef’.

We arriveren zonder kleerscheuren voor de Grevelingensluis in Bru.

Even later mogen we de kolk in. We worden daar ontvangen door onze meisjes die op het sluisplateau staan de zwaaien. Er wordt wat geknuffeld tussen de schipper en z’n meisje. De maat moet zich maar even alleen zien te redden in de sluiskolk…De waszak is nog steeds leeg dus die hoeven we niet af te geven…….

Van Bruinisse naar West-Repard.

Samen met de ‘Zeeteef’ vertrekken we uit Bru. We hadden bedacht dat we het rondje Grevelingen deze keer maar eens clockwise moesten bevaren. Weersvoorspelling, windrichting en kracht alsmede oppertje en lager wal lagen ten grondslag aan dit besluit. De ‘Zeeteef’ had hetzelfde bedacht.

We komen de ‘Lila Meissies’ tegen…..met geborgen zeilen en op de motor op weg naar de Grevelingensluis. We zwaaien over en weer. Van dat oppertje viel zwaar tegen. De spreekwoordelijke ‘stront’ vloog over de dijk.

De windmeter gaf uitschieters naar 27 m/s aan!!!  Hoe zou het water er in het lager uit zien…..??? We vinden het water hier al behoorlijk rauw.

T.h.v. Den Osse zien we dat de nieuwe masttopunit van de windmeter in een onnatuurlijke stand staat t.o.v. de RVS montageplaat…….’t Ding is nog geen 3 dagen oud! We zien tevens dat het achterlijk van het grootzeil is gescheurd.

We besluiten direct bakboord uit te gaan om Den Osse binnen de lopen om verdere schade te voorkomen. Overstag en nog een keer en we lopen de haven op.

We hakken de knoop door en besluiten met pijn in ons lijf om de strijd te staken. We besluiten voorts terug te keren naar Brouwershaven om de boot daar neer te leggen en om daar e.e.a. te regelen met ‘onze’ plaatselijke zeilmaker.

Zo gezegd zo gedaan. We varen van Den Osse naar Brouwershaven. Tijdens dit reisje bellen we Adri met het ‘slechte’ nieuws. We horen dat er nog 3 schepen in de tocht zijn. Succes toegewenst voor deze doorzetters!

We meren af in Brouwershaven en maken wat afspraken met de zeilmaker en de havenmeester.

We tuigen het grootzeil af en samen met de genua brengen we deze naar de zeilmaker om de hoek  voor een grote beurt. Daar zijn wij trouwens ook wel aan toe…..

Adri, Hans en Piet: bedankt voor de organisatie en tot ziens.

De bemanning van de  “WOLKENTRAPPER”

Sal & Guus.